Lieve Stefan,

Twee jaar zonder jouw stem, zonder jouw drukte, zonder jouw liefde, zonder jou…………….

Begrijpen doe ik dit nooit, mijn gedachten zijn de hele dag bij jou. Als ik jongens zie van jouw leeftijd, komt dat hard aan. Het liefst draai ik dan gelijk om, maar dat kan niet altijd. Echt aankijken durf ik ook niet, wel fantaseer ik hoe jij er nu zou hebben uitgezien. Het haar lekker lang, vol met gel? Vroeger was dit vaak een struikelblok tussen ons. Op 21 maart 2008 moest je van mij naar de kapper, maar je had geen zin. Uiteindelijk ging je mee, behoorlijk chagrijnig en boos, maar je zat toch wel in de kappersstoel. Hoe bizar is het dan als je 3 weken later kaal bent door de chemo? Je deed lekker stoer, eerst nog een mooie hanenkam, maar wat moet er werkelijk in je omgegaan zijn? Petjes in allerlei kleuren en maten had je al snel verzameld. En oh wee, als iemand anders je zag zonder pet, dan was het niet te best. Maar dat mocht ook, we snappen heel goed dat je soms boos werd. Op alle prikken, onderzoeken, poepen op de po, tientallen neussondes, infusen, niet kunnen douchen, niet gewoon naar buiten kunnen gaan, chemo, medicijnen.

Op dinsdag 15 april 2008 moest de hickmanpleister vernieuwd worden. De hele middag was dit al stressen voor jou, je zag hier heel erg tegen op. Dit deed veel pijn. Later kwamen we er gelukkig achter welke pleister voor jou het beste was, maar zoiets duurt even. Het was een moeilijke middag voor jou. ’s Avonds was je dan ook helemaal van slag, ik zie je nog naast je bed staan, stampvoetend dat je NU naar huis ging. Je trok hard aan alle infuuslijnen waaraan je vast zat. Ik was bang dat je de hele boel kapot zou trekken.

Op 15 april 2009  dachten we allemaal dat die rotkanker weg was, en weg zou blijven!! Die dag zijn we eerst met jou naar een psychologe in het ziekenhuis geweest en ’s middags naar de fysiotherapeut. In die periode had je veel last van buikpijn en pijn in je voeten. Onderzoek naar de buikpijn leverde niets op, wellicht was het spanning? Op advies van de artsen zijn we toen een paar keer met jou naar een psychologe geweest. En voor de pijn in je voeten kwamen we bij de fysio. Het heeft allemaal niets geholpen, ik weet nog wel dat je het heerlijk vond om op de bank te liggen en dat ik dan je voeten masseerde. Hoe vaak ik naar die lege plek op de bank kijk en dan jouw voeten bij mij op schoot zie??

Maar er waren ook de  ‘gewone’ jaren daarvoor. Op 15 april 2007 was het warm. Die zondag ben je zelfs naar Bussloo geweest, het was 28 graden. De dag ervoor was het jouw kinderfeestje, een of ander klimfestijn in bomen, en na afloop een barbecue bij ons thuis.  15 april 2006:  je kinderfeestje  op een boerderij in Voorst. Koeien melken, trampoline springen en pannenkoeken eten. Gewoon genieten, het doet pijn, het besef dat dit voor jou nooit meer komt.

Lieve Stefan, wat een andere betekenis heeft 15 april nu voor ons gekregen………..

Vrijdagavond zijn  we naar  een voorstelling van de Calendar Girls geweest in de Flint te Amersfoort. We waren uitgenodigd door Gijs Beukhof, voorzitter van Stichting Leukemie.
Voor de voorstelling hebben we, met nog 20 genodigden,  genoten van een heerlijk 3 gangen menu.  Alles tot in de puntjes verzorgd en de maaltijd was heerlijk. Het toneelstuk is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal en speelt zich af in een dorpje in Engeland.

Calendar Girls:  is een stuk in de lijn van het succesvolle Zadelpijn en ander damesleed. In deze grootschalige, hilarische komedie trekken zeven vriendinnen van middelbare leeftijd op een dag hun kleren uit om te poseren voor een bijna niks verhullende naaktkalender. Dat is wel even wat anders dan een saaie kalender met alleen maar brave dier- en landschapsplaatjes. Aanleiding voor deze ongebruikelijke ‘goede doelen actie’ is het overlijden van de man van één van de vriendinnen, die aan leukemie is gestorven. Reden genoeg om alle schroom te overwinnen, wat natuurlijk niet zonder slag of stoot gaat. Als je over de vijftig bent, zie je er wat lijf en leden betreft toch iets anders uit dan op je twintigste.

Na de voorstelling hadden we ook nog een ontmoeting met de cast van de Calender Girls. Met de opbrengst van de voorstellingen, en door verkoop van de kalenders, steunt men stichting leukemie en het KWF.
Dank zij Stichting Leukemie hebben wij een heerlijke avond gehad.

En dan is het vandaag 1^e Paasdag en moet ik  direct aan Stefan denken. Stefan zijn laatste vakantie  2 jaar geleden in  Hoenderloo  We hadden daar toen een huisje gehuurd en leuke dingen gedaan. Stefan heeft er nog van genoten.
Vanmorgen heb ik de racefiets gepakt en mijn favoriete rondje  (70km) gereden. Via de Posbank, Hoenderloo naar Stefan waar ik met Monique had afgesproken. Samen hebben we weer een kaarsje aangestoken en de bloemen verzorgd.

Fijne dagen allemaal.

Lieve Stefan,

Vandaag zou je 15 jaar zijn geworden. Ik denk aan de andere verjaardagen, jouw enthousiasme over de cadeautjes, het kinderfeestje.

Zou je anders al een feest in de garage hebben gegeven? Ik weet nog dat je druk was met het inrichten van de garage voor Melvin’s 16^e verjaardag.  “Ik mag dat later ook hè mama, een feest in de garage?” Je had al grote plannen voor dat feest. We zullen het nooit meemaken, lieve Steef.  We gaan vandaag kwarktaart eten, dat was jouw favoriete taart. In gedachten bij jou lieve jongen……

Een kaartje met jouw naam,
toen je werd geboren.
Elke letter van jouw naam uitgespeld,
wat fijn dat je er bent.

Een liedje met jouw naam,
speciaal voor jou in de kleuterklas.
Elke letter was versierd op jouw kroontje
als je jarig was,
want “lang “ zou je leven.

Een verhaaltje met jouw naam eronder,
zelf geschreven, zelf bedacht.
overal foutjes, maar niet jouw naam..
die was feilloos geschreven.

Een stukje in het schoolblad met jouw naam,
over later als ik groot ben.
Trots vertelde je het mij,
je was zo blij.

Jouw naam in de krant,
veel te vroeg gestorven.
Niet te vatten,
keiharde letters met vaste hand.

Jouw naam in wolkenletters in de lucht,
boven het graf, bij jouw foto.
Met een kaarsje erbij, oplichtend in het donker.
Van de avond die valt,
en in het eerste licht van de dag,
die weer komt, ondanks alles.

Jouw naam, om nooit te vergeten,
dat jij altijd bent geschreven:
in mijn hand,
mijn hart,
mijn hoofd.

Bovenstaand stond in een artikel van de VOOK. (vereniging ouders overleden kind) Zo prachtig geschreven…….

Februari 2012
02 juli 2011, Het is een beetje zomer, we kijken elkaar aan en zeggen, “zullen we vanmiddag eens naar een steen voor Stefan kijken”? Beiden hadden we het gevoel dat dit vanmiddag kon. Voelden ons beiden sterk genoeg. Dus die middag naar de dichtstbijzijnde zaak in Apeldoorn gereden. Een enorme drempel om overheen te stappen. Dit kan toch niet, dat wij hier staan in zo’n zaak, voor Stefan?
We worden ontvangen door een vriendelijke meneer, die het verhaal van Stefan (gelukkig) kent. Pff, voor ons was dat heel fijn, niet aan een onbekende het verhaal te hoeven doen.
Een enorme keus aan grafmonumenten, steensoorten, kleuren etc. Gelukkig waren we met ons drieën al tot de conclusie gekomen dat het een hart moest worden. Diverse malen rondgedwaald over Heidehof om monumenten te bekijken, dan ging het met name om de kleur. En je moet ook alle 3 het gevoel hebben, dit is wat ik wil voor Stefan. Maar uiteindelijk een keus gemaakt. Ook wilden we graag Stefan’s foto erop hebben. De welbekende foto van Stefan op het duin op Ameland.
Door tussenkomst van de steenhouwerij zijn we in contact gekomen met een tekenaar. Deze meneer heeft eerst op een proefstukje de tekening gemaakt. En we waren onder de indruk. Fantastisch!!
Begin januari is de steen binnengekomen en verder bewerkt op de fabriek. Een week later is de foto erin gegraveerd en woensdag 18 januari is de steen definitief geplaatst……

21 december 2011

De laatste dagen van het jaarx85. eigenlijk zegt het je niets meer, er is geen nieuw begin in 2012.xa0 Het gemis en de pijn, dat gevoel is zo intens, wat is er toch gebeurd?? We snappen het nog steeds niet, eigenlijk voelt niets meer goed, er is altijd die lege plek. xa0Aan tafel, op de bank, een lege slaapkamerx85x85.., lieve Steef we missen je zo!!!

Een kerstboom hebben we ook dit jaar niet, of
sfeerverlichting aan het huis, is kan dit nog steeds xa0niet zonder Stefan.

En elke dag vallen er weer een heleboel kaarten op de mat
met lieve wensen, een paar woorden of een kort verhaal. x93We denken aan jullie..x94 We zijn daar erg dankbaar voor!

Vanochtend heb ik een mooie kerstster gekocht die we op 1^e Kerstdag bij Stefan zullen neerzetten en we branden natuurlijk een extra kaarsje voor onze lieve kanjer.

Wij wensen jullie allemaal fijne dagen en een gezond 2012!!!

Roel Monique en Melvin

Hallo lieve mensen,
Het heeft nogal wat voeten in aarde gehad maar we hebben eindelijk onze weblog weer. Zoals jullie kunnen zien is er een hoop veranderd en zullen wij nog enige aanpassingen doen. We waren bang dat de weblog niet weer terug zou komen en geheel verdwenen was, maar gelukkig is alle inhoud gespaard gebleven. Alleen de foto’s zijn nog niet zichtbaar maar ook daar wordt hard aan gewerkt. De migratie is dus niet geheel vlekkeloos verlopen.